In het duister tasten

Het is al vroeg donker en daarom lopen we als groep ’s avonds al snel in het donker. Maar er is meer. Je weet als loper niet altijd hoe het een en ander gaat verlopen. Je tast een beetje in het duister, zowel in de training als voor het begin van een wedstrijd.

Maandag

Ik was een beetje onzeker of ik de mijlpalen van zaterdag (30 km duurloop) en zondag (10 km binnen 50 minuten) al verwerkt had, of dat ik rustig aan moest trainen. Ik voelde me niet moe of zo, alleen onzeker.

De eerste kilometer van mijn halve marathonloop ging nog een beetje stroefjes, maar daarna ging het echt makkelijk. Ik kon er even flink vandoor gaan, tegen de straffe tegenwind van de Boulevard in. Enfin, een goede tijd onder twee uur zou er vandaag best eens in kunnen zitten.

Toen ik na 8 km de Vossenweg insloeg, begon het steile gedeelte van mijn route, met een klein stukje vlak bij het oversteken van de A58, om daarna weer scherp te stijgen op de Lange Steenweg tot pakweg 12,8 km. Hier hield ik dus enigszins in, maar niet veel. Het laatste stukje Lange Steenweg is een vrij nieuw fietspad, met een vals plat omhoog. Het loopt eigenlijk best lekker, afgezien van even uitwijken voor fietsende schooljongeren.

Na een stukje onverhard richting Huijbergsebaan liep ik km 16 nog even flink door, om daarna terug te vallen op een redelijk snel tempo van 5:45 min/km tot km 21 en de laatste 500 m nog even wat versnellen.

Het was verbluffend hoeveel ik nog kon doen na al die inspanning van de afgelopen dagen. Ik neem aan dat dit betekent dat ik het nu wat rustiger aan moet doen, zodat ik aanstaande zondag uitgerust aan de start kan verschijnen van de Bredase Singelloop.

Route maandag

21,53 km in 1u:59m:12s (5:32 min/km, 145 bpm)

Dinsdag

Met de loopgroep een uurtje versnellingen gelopen in de bebouwde kom. De Zeelandgangers mochten een DL-2 tempo aanhouden, terwijl de rest telkens versnelde tot een bepaald punt en dan terug kwam lopen naar de achterblijvers.

Running in the dark

En ja, het was bijna meteen na de start donker.

Dat maakte dat ik niet zo hard durfde te lopen, omdat ik slecht kan zien in het donker, zeker zonder bril (maar met bril zou het al niet veel beter zijn, denk ik). Afgezien dat ik niet zo snel ben als sommigen in de groep (maar zeker niet de langzaamste), kwam dat beperkt versnellen goed uit, omdat ik nu toch wel het effect voelde van twee zware trainingen en een prestatieloop in de afgelopen drie dagen. Dat wordt dus woensdag rustiger aan trainen.

Route dinsdag

9,79 km in 1u:03m:41s (6:30 min/km, 135 bpm)


Nu gaat het er dus om spannen. Kan ik mezelf beheersen en het trainingstempo laag houden, zodat ik enigszins taper naar de halve marathon wedstrijd? We zullen zien.