Mijlpaal bereikt

Eén van mijn doelen om in de zomer te bereiken is 20 km kunnen lopen in 90 minuten. Dit is een vrij ambitieus doel om voor te gaan, omdat ik begin april nog maar net boven de 16 km uitkwam in anderhalf uur. Vandaag kwam ik tot 17 km.

Geest is gewilliger dan het lichaam

Ik had me zó voorgenomen om deze eerste training in de nieuwe groep (46 – 48 min op de 10 km) goed uit te voeren. Helaas bleek de enige andere persoon die aanwezig was van die groep vanwege een chronische blessure een langzamere groep had uitgekozen. Normaliter zijn er op donderdag niet veel mensen aanwezig, maar de laatste twee weken is de (fictieve) presentielijst wel erg kort. Het is alsof na de voltooiing van de Rotterdam Marathon men liever wat meer tijd aan het thuisfront besteed (voor wat iets valt te zeggen, natuurlijk).

Cryptische trainingsopdrachten

We krijgen ons trainingsschema per e-mail bericht via een aanhangend Excel document. Aangezien noch de trainer, noch degene die de gegevens invoert heel goed schijnt te zijn in geschreven communicatie kan dat leiden tot een cryptische omschrijving van de kern van de training. Dit wordt ongetwijfeld nog versterkt door het gebruik van jargon dat men heeft opgepikt via de opleiding tot trainer van loopgroepen, via de K.N.A.U., een organisatie waar tegengestelde belangen worden verenigd via zeer (laten we zeggen) diplomatiek taalgebruik, dat met opzet vaag is, om alle partijen een kans te bieden voor hun eigen interpretatie.

Verdraaid!

Ik kwam er achter dat het parcours van de 10 km van de Tien van Halsteren, afgelopen zondag, 80 tot 220 m korter was dan 10.000 m omdat de hoeken niet waren afgezet met lint en, afhankelijk van hoe je afsneed, de genoemde afstand te kort was. Niet alleen dat, maar de kilometers op een gecertificeerd parcours zijn juist vanwege eventueel afsnijden elk 10 m langer, zodat iedereen tenminste de geafficheerde afstand loopt. In het ongunstigste geval is dat dus 320 m te kort voor deze editie van de Tien van Halsteren, oftewel 96 s op 5 min/km, zodat mijn zelf geklokte 47:58 eigenlijk 49:34 moet zijn. Dat is wat waarschijnlijker, omdat ik een week ervoor netto 50:16 liep op de Kidney Run.

Discipline

Ik stond laatst bij het inpakken van mijn tas bij de supermarkt, terwijl een man bij een kassa zijn verhaal stond te doen. Hij zeurde behoorlijk door en je zag de caissière met haar ogen rollen. Een zeurpiet die met het verkeerde been uit bed is gestapt kan je dag danig verpesten.

Cijfertjes en plezier

Laten we eerlijk zijn, de meesten onder ons hardlopers zullen nooit op het podium staan, ook al zijn er geen buitenlanders aanwezig om prijzen overhandigd te krijgen van de organisatie. Mijn stelling is daarom dat je om het lopen van wedstrijd vol te houden, je het plezier in deelnemen aan wedstrijden voorop moet stellen.

Klaagzang van een hardloper

Zeuren is wellicht kinderachtig, maar hoe vaak heb je jezelf betrapt op excuses zoeken om iets niet te doen, of je ergens minder voor in te zetten dan je zou kunnen? Je concentreren op waarmee je bezig bent, met uitsluiting van andere zaken, dat is de sleutel tot verbetering en wellicht succes (afhankelijk van je doelen).

Zwaar

Terug in conditie komen is zwaar, maar volledig de moeite waard als je je verstand gebruikt. Gelukkig ben ik ervaren genoeg als hardloper om intuïtief te weten wanneer iets te zwaar is en hoe ik het kan aanpassen. Ik weet ook wanneer ik gewoon lui ben.